История появления беларуского языка

Беларуская мова належыць да ўсходняй (рускай) галіны славянскіх моў. У склад яго ўвайшлі гаворкі старажытных радзімічаў, дрыгавічоў, смаленскіх і полацкіх крывічоў і па найноўшых даследаваннях (праф. П. А. Растаргуеў) паўночнікаў. Сукупнасцю фанетычных, марфалагічных, сінтаксічных і слоўнікавых асаблівасцяў ён адрозніваецца ад іншых бліжэйшых, роднасных яму ўсходне-славянскіх яз. - Рускай і ўкраінскай, і вылучаецца ў адмысловы яз. У шэрагу гл. обр. фанетычных з'яў ён прадстаўляе вялікае падабенства з украінскім мовай (гл.).
Асаблівасці, характэрныя для Б. яз., Выступаюць у помніках пісьменства, пачынаючы з XIII стагоддзя. Спроба даць гісторыю Б. яз. належыць акад. А. А. Шахматаву (Курс гісторыі рускай мовы, ч. II, вып. 2. літаграфій. Выданне 1911-1912, стар. 1-132), а затым яна была паўтораная праф. Н. Н. Дурнаво (Нарыс гісторыі рускай мовы., М. - Л., 1924). Вялікае значэнне ў справе вывучэння Б. яз. маюць працы акад. Е. Ф. Карскага, гл. обр. капітальны яго праца «Беларусь», тт. I-II, стст. 1, 2, 3.