Тілді сақтап қалу мәселесі

1997-2000 жылдары «Қазақстан  Республикасындағы тіл туралы»  1997 жылғы Қазақстан Республикасы Заңының қабылдануына және Тілдерді қолдану мен дамытудың 1998-2000 жылдарға арналған бағдарламасының бекітілуіне сәйкесқоғам өмірінің негізгі салаларында тіл құрылысының құқықтық негізі қалыптаса бастады. 2001-2010 жылдары Тілдерді қолдану мен дамытудың он жылға арналған мемлекеттік бағдарламасын іске асыру аясында тіл құрылысы стратегиясының мынадай үш бағыты айқындалды: мемлекеттік тілдің әлеуметтік-коммуникативтік өызметін кеңейту және нығайту, орыс тілінің жалпы мәдени қызметін сақтау, Қазақстан халқының басқа да тілдерін дамыту. Сондай-ақ осы кезеңде Мемлекет басшысының бастамасы бойынша «Тілдің үш тұғырлылығы» ұлттық мәдени жобасын іске асыру жұмысы басталды.

Алдағы 2011-2020 жылдардағы он жылдық кезеңге тіл саясатын жүргізудің логикасы еліміздегі қоғамдық-саяси ахуалдың тұрақтылығына елеулі қауіп-қатер әкелуі мүмкін бірқатар проблемалық мәселелердің де бар екендігін атап айтуымыз керек.  
   Ең алдымен, бұл – қоғамдағы мемлекеттік тілді меңгеру деңгейінің әркелкілігі.  
   Екіншіден, елдің қоғамдық-саяси өміріне мемлекеттік тілдің әлі де болса баяу енгізілуі. 
  Үшіншіден, тіл мәдениетінің төмендігі. 
  Төртіншіден, шетел тілдерін меңгеру қарқынының баяулығы. [5]

Пайдаланылған әдебиеттер тізімі:

1. Саяси түсіндірме сөздік. – Алматы, 2007.
2. Биекенов К., Садырова М. Әлеуметтанудың түсіндірме сөздігі. — Алматы: Сөздік-Словарь, 2007. — 344 бет.
3. Ғаламтор желісі. http://kk.wikipedia.org
4. Ә.Хасенов Тіл біліміне кіріспе – Алматы.1990-27 бет.
5. Тіл және қоғам журналы.№(2)26 2011.5-10 беттер.