Лариса Гениюш

Пісаць вершы Л. Геніюш пачала ў 1935 г., друкавацца — з 1939 г. у пражскіх газетах «Раніца», «Беларускі работнік», часопісе «Новы шлях». У 1942 г. выйшаў першы паэтычны зборнік Л. Геніюш «Ад родных ніў» (Прага). У 1946—1948 гг. выступала ў эмігранцкіх часопісах «Шыпшына», «Сакавік». На радзіме выйшлі кнігі «Невадам з Нёмана» (1967), «Казкі для Міхаські» (1972), «Добрай раніцы, Алесь» (1976), «На чабары настоена» (1982). Пасмяротна былі надрукаваны яе ўспаміны «Споведзь» (1990, асобнае выданне — 1993), паэмы «Маёй бабусі» (1989), «Даўніна» (1990), выдадзены паэтычны зборнік «Белы сон» (1990).